Onderweg met balsem

Wat ik aan dit beeldje zo aardig vind, is dat deze Maria Magdalena duidelijk onderweg is naar een woning waar Jezus aan tafel is gegaan bij een Farizeeër. Ze heeft de slip van haar bovenkleed al opgetild om de stoep van het huis te bestijgen. Ik herken dit gebaar van toen ik zelf nog in religieus habijt door de wereld ging.
Ooit kocht ik dit beeldje in Marseille. Nu moet men weten dat de gelovigen in dat deel van Frankrijk te pas en te onpas vermelden dat deze vrouw na de dood van de Heer bij hen aan land is gekomen en de eerste missionaris werd.  Er is menig kunstwerk waarop te zien is dat Maria Magdalena, nog maar pas geland, aan het preken is.
Nu hoopte ik dus in een grote beeldenwinkel juist daar in Marseille een keur aan beeldjes te vinden waar ik iets moois zou kunnen uitzoeken om mee naar huis te nemen. Maar dat werd een teleurstelling. Er was van alles en nog wat in alle maten en prijzen. Maar Maria Magdalena, daarvan was bijna niets. Ik uitte dus mijn verbazing.
‘O Mevrouw, Magdalena? Die raken we hier niet kwijt…’

Ik moest kiezen uit een levensgroot beeld, een medium size (allebei voor mij onbetaalbaar) en dit kleine beeldje dat ik mee naar huis nam. Ik kon niet nalaten commentaar te geven. ‘Jullie zeggen dat deze vrouw zo belangrijk was voor Frankrijk, maar jullie behandelen haar ondertussen als een ongewenste allochtoon.’

Overigens, u zou eens moeten opletten in katholieke kerken of men er een beeld van Maria Magdalena heeft tussen alle pilaarheiligen, of een afbeelding in een of ander beeldhouwwerk of schilderij. De uitkomst is vaak teleurstellend. De vrouw, waarover Jezus in de evangeliën tot tweemaal toe zegt dat bij de verkondiging ook moet worden verhaald wat zij heeft gedaan, wordt niet afgebeeld of het moest zijn als boeteling boven een biechtstoel. Die vrouw wordt veelal ook doodgezwegen in de verkondiging. Ik vind het doodjammer.